Այսպես նստել իրար դեմ և այսպես երկար լռել: Ու երբեմն թվում է ինձ, թե երկուսս էլ փայտից ենք պատրաստված կամ, ասենք, աշնան չորացած տերևներից: Այսպես նստել իրար դեմ ու երկար նայել իրար: Չունենալ ոչ մի հիշողություն, կարծես հենց նոր ենք ծնվել:
Քո աչքերի դեմ իմ աչքերը՝ կույր, Կա քո հոգու մեջ անթափանց մի մութ, Քո մութ հայացքում կա մի քնքուշ սուտ՝ Քեզ միշտ թաքցնող մի նուրբ վարագույր… Փակ են քո սրտի հեռուներն իմ դեմ, Հավետ քեզ կապված՝ քեզ օտար եմ ես. Երբ խենթ խնդությամբ փայփայում եմ քեզ՝ Ե՛վ սիրում եմ քեզ, և՛ քեզ չգիտեմ։ Փակ են [...]
Պարզապես իմ ամենասիրած բանաստեղծություններից մեկը… Ես այն եմ եղել, ինչ որ եղել եմ, Չեմ ձգտել երբեք քո որոնածին, Քո որոնածը աննյութեղենն էր, Իսկ ես` հողեղեն, հողոտ, հողածին: Ես այն եմ եղել, ինչ որ եղել եմ, Իմացիր, որ էլ երեսով չտաս, Հանդիպման օրից ես ինձ նեղել եմ, Որ դու աշխարհում նեղություն չզգաս:
Այս առավոտյան մեկն ինձ հիշել է, Բացել բոլոր դռները իր տան: Իմ պատուհանից այն կողմ գիշեր է, Ու ես փակել եմ փեղկերը իմ տան: *** Խենթ մայրամուտին մեկն ինձ հիշել է, Այրել բոլոր մոմերը իր տան,
Դու լաց ես լինում, Իսկ ես արտասվում եմ, Վաղուց է, ինչ չենք տեսել ժպիտներ: Մերթ հանդարտվում ենք, Մերթ սկսում նորից, Վաղուց է, ինչ չենք ժպտացել իրար: Դու լաց ես լինում, Իսկ ես արտասվում եմ,
Էսօրվանից որոշել եմ բլոգումս իմ գրած բանաստեղծությունները տեղադրել: Ճիշտն ասած, առաջ խուսափում էի դրանք մարդկանց դատին հանձնել, բայց հիմա, չգիտես ինչի, բլոգումս դնում եմ: Հույսով եմ`կհավանեք: Ու մի բան էլ, ПРОШУ СТРОГО НЕ СУДИТЬ, քանի որ ես բանաստեղծ չեմ, ուղղակի… գրում եմ էլի…:)
Կարծիքներ