Ողջույն իմ օրօրի շատացող այցելուներ` չնայած օրօրի պակասող գրառումների Երեկ բանակի օրն էր: Շնորհավոր, եթե իսկապես հավատում եք տոնի էությանը: Եթե` չէ, էլի շնորհավոր…. Երեկ ոչինչ չգրեցի: Ուղղակի ոչինչ չունեի ասելու… Բանակում չեմ ծառայել, իրավունք չեմ վերապահի կարծիք արտահայտել: Իմ այցելուներն առանց դրա էլ “յոլա” կգնան, չէ՞ Համ էլ իմ բլոգը քիչ մը [...]
Այդ երեկոյան այնքան ցուրտ էր… Ձյուն էր գալիս, խավարը թանձրանում էր: Իսկ երեկոն տարվա մեջ վերջինն էր՝ Նոր Տարվա նախօրեն: Այդ ցրտին ու խավարին փողոցներով ոտաբոբիկ ու գլխաբաց մի փոքրիկ աղջիկ էր թափառում: Ճիշտ է, երբ տնից դուրս էր գալիս, կոշիկներով էր, բայց մի՞թե շատ օգուտ էին բերում հսկայական հին կոշիկները, որոնք առաջ նրա մայրն [...]
Բա ոնց, օրացույցով արդեն ձմեռ ա, ազգը խառնվել ա իրար…Դեմը Նոր տարի ա.. Ես արդեն նկատել եմ մարդկանց վազքը դեպի խանութներ ու շուկաներ: Ու գրողին, թե ազգի կեսը “ծայրը ծայրին” չի հասցնում, բայց Ամանորի սեղանը պիտի ճոխ լինի: Ինչպես նախորդ տարիներին, այս տարի ևս գների բարձրացման պակաս չի զգացվի ու, չնայած թանկացումներին, մարդկանց տոնական սեղանի [...]
Գիտե՞ս, ես արդեն զգում եմ ձմռան շունչը… Ու ինչքան էլ փորձեմ չմտածել քո մասին, ձմեռն ինձ անպայման կհիշեցնի… Ինչու՞ … Դե, որովհետև ձմռանն ամենաշատն եմ զգում քո կարիքը…Իսկ ավելի հաճախ, երբ ձեռքերս են սառչում: Գիտեմ, դու չես գա առաջին ձյան հետ ու նույնիսկ այն ժամանակ, երբ ձյունը դադարի… Գուցե ես չիմանամ քո գոյության մասին, գուցե [...]
Այսօր առաջին անգամ կհագնեմ ընկերուհուս նվիրած “բանծիկով” գուլպաներն ու կհիշեմ անցյալը: Այ էս նարնջագույնի նման ջերմ ու տաք, թեթև ու անհոգ ընկերությունն ու ընկերներիս… Ասում են` այս տարի ձմեռը ցուրտ ու ձյունառատ է լինելու: Հիմա նոյեմբերն է, առջևում` ձմեռ, ու ես մտածում եմ` ինչ լավ է, որ էս գուլպաներն իմն են…Կհագնեմ, կտաքանամ, ու [...]
Քամիներն անզոր են փոշիացնել այն ամենն, ինչ ինձ է պատկանում: Ես սովորել եմ կառչել իմ ունեցածից այնպես, ինչպես աշնան չորացած տերևն է կառչում ծառից: Բայց ձմեռը գալիս է, ու չորացած տերևներն անպայման պոկվում են ծառից ու քշվում շա~տ հեռու: * * * Քամիներն ամենազոր են , կարող են պոկել ու տանել ինձանից այն ամենն, ինչ [...]
Կարծիքներ