Երբ ես փոքր էի` շա~տ-շա~տ փոքրիկ, հավատում էի հրաշքներին` հատկապես Նոր տարվա գիշերը: Հիմա, երբ մեծացել եմ, բայց շա~տ մեծ չեմ, էլի հավատում եմ ու երբ դառնամ շա~տ-շա~տ մեծ, դարձյալ հավատալու եմ Իմ տարիքի աղջիկներն արդեն առնվազն երկու երեխա ունեն, իսկ ես դեռ Անդերսեն եմ կարդում ու որպես Նոր տարվա նվեր ստանում «Ջրահարսը» հեքիաթի գիրքը… [...]
Այդ երեկոյան այնքան ցուրտ էր… Ձյուն էր գալիս, խավարը թանձրանում էր: Իսկ երեկոն տարվա մեջ վերջինն էր՝ Նոր Տարվա նախօրեն: Այդ ցրտին ու խավարին փողոցներով ոտաբոբիկ ու գլխաբաց մի փոքրիկ աղջիկ էր թափառում: Ճիշտ է, երբ տնից դուրս էր գալիս, կոշիկներով էր, բայց մի՞թե շատ օգուտ էին բերում հսկայական հին կոշիկները, որոնք առաջ նրա մայրն [...]
Ինձ համար ամենագեղեցիկ ու ողբերգական սիրո պատմությունը, որ երբևէ կարդացել եմ, Հանս Քրիստիան Անդերսենի «Ջրահարսն» է..Նրանք ովքեր կարծում են, թե սա ընդամենը հեքիաթ է` գրված երեխաների համար, սխալվում են.. Սա ավելին է, քան հեքիաթը: Շատ ավելի դաժան ու իսկականից «լացացնող» մի պատմություն է, որը մուլտիպլիկատորների թեթև ձեռքով վերածվել է ուրախ, երջանիկ ավարտով մի հեքիաթի..Իսկ իրականում [...]
Կարծիքներ