Եվ ամեն անգամ քեզ հանդիպելիս Ես թեթևակի բարև եմ տալիս… Ու անցորդներին այնպես է թվում, Թե մենք հազիվ ենք իրար բարևում: Չգիտեն նրանք և ի՞նչ իմանան, Որ կանգ է առնում սիրտն իմ մի վայրկյան, Որ ես քայլում եմ, մի պահ շփոթվում, Մոռանում աշխարհն, օդ փնտրում օդում… Բայց անցորդներին այնպես է թվում, Թե մենք հազիվ ենք [...]
Ծովն էր, գիշերն էր, ես էի ու դու, Չորս հոգով էինք, էլ ոչ ոք չկար, Թե իմանար մեզ ինչից է զրկում, Առավոտն ինքն էլ երևի չգար: Մենք իրար մեջ որոնում էինք, Դաշնությունն էինք հյուսում մեր հոգու, Աստղերից կախված օրորվում էինք… Ծովն էր, գիշերն էր, ես էի ու դու: Համո Սահյան
Պարզապես իմ ամենասիրած բանաստեղծություններից մեկը… Ես այն եմ եղել, ինչ որ եղել եմ, Չեմ ձգտել երբեք քո որոնածին, Քո որոնածը աննյութեղենն էր, Իսկ ես` հողեղեն, հողոտ, հողածին: Ես այն եմ եղել, ինչ որ եղել եմ, Իմացիր, որ էլ երեսով չտաս, Հանդիպման օրից ես ինձ նեղել եմ, Որ դու աշխարհում նեղություն չզգաս:
Կարծիքներ