«Անխուսափելի էր: Նշի դառը բույրը նրան միշտ հիշեցնում էր ճակատագիրը հակասական սերերի» Ահա այսպես պարզ, բայց նաև անհասկանալի ենթատեքստով է սկսվում Մարկեսի «Սերը ժանտախտի օրերին»( այլ վերնագրով հանդիպող` «Սերը խոլերայի ժամանակ կամ տարներին) գիրքը… Գիրք, որը կարդացի 2 անգամ` 16 -17 տարեկանում, բայց նվեր ստացա միայն վերջերս… ու պատրաստվում եմ 3-րդ անգամ էլ կարդալ Գիրք, [...]
Քո աչքերի դեմ իմ աչքերը՝ կույր, Կա քո հոգու մեջ անթափանց մի մութ, Քո մութ հայացքում կա մի քնքուշ սուտ՝ Քեզ միշտ թաքցնող մի նուրբ վարագույր… Փակ են քո սրտի հեռուներն իմ դեմ, Հավետ քեզ կապված՝ քեզ օտար եմ ես. Երբ խենթ խնդությամբ փայփայում եմ քեզ՝ Ե՛վ սիրում եմ քեզ, և՛ քեզ չգիտեմ։ Փակ են [...]
Այդ երեկոյան այնքան ցուրտ էր… Ձյուն էր գալիս, խավարը թանձրանում էր: Իսկ երեկոն տարվա մեջ վերջինն էր՝ Նոր Տարվա նախօրեն: Այդ ցրտին ու խավարին փողոցներով ոտաբոբիկ ու գլխաբաց մի փոքրիկ աղջիկ էր թափառում: Ճիշտ է, երբ տնից դուրս էր գալիս, կոշիկներով էր, բայց մի՞թե շատ օգուտ էին բերում հսկայական հին կոշիկները, որոնք առաջ նրա մայրն [...]
Ինձ համար ամենագեղեցիկ ու ողբերգական սիրո պատմությունը, որ երբևէ կարդացել եմ, Հանս Քրիստիան Անդերսենի «Ջրահարսն» է..Նրանք ովքեր կարծում են, թե սա ընդամենը հեքիաթ է` գրված երեխաների համար, սխալվում են.. Սա ավելին է, քան հեքիաթը: Շատ ավելի դաժան ու իսկականից «լացացնող» մի պատմություն է, որը մուլտիպլիկատորների թեթև ձեռքով վերածվել է ուրախ, երջանիկ ավարտով մի հեքիաթի..Իսկ իրականում [...]
Վաղո՛ւց, շատ վաղուց, մի տեղ, մի անգամ ես մի ոտանավոր եմ կարդացել: Վաղուց էլ մոռացել եմ էդ ոտանավորը… բայց մտքիս մեջ մնացել է առաջին տողը. «Ի՜նչ լավն էին, ի՛նչ թարմ էին վարդերը…»: Ձմեռ է հիմա. ցուրտը սառեցրել է լուսամուտներիս ապակիները. մի մոմ է վառվում մութ սենյակում: Քաշվել, նստել եմ մի անկյունում, իսկ գլխիս մեջ հնչում [...]
Մի անգամ բլոգումս մի ԳՐԱՌՈՒՄ էի արել, որտեղ մեկնաբանության մեջ ընթերցողներից մեկն ինձ խորհուրդ էր տվել կարդալ Մարկեսի «Իզաբելի մենախոսությունը»: «եթե կարդացել եք, անպայման թրջված կլինեք :Ճ»-, գրել էր նա…Ես էլ վերցրեցի ու կարդացի, այսինքն` մի լավ թրջվեցի Քանի որ նման հանճարեղ հեղինակները շատ քիչ են թարգմանվում հայերեն, ուստի դարձյալ ռուսերենով կարդացի ու էստեղ էլ [...]
Ես չուզեցի, քեզ չուզեցի ասել ոչինչ: Ես տեսա քո աչքերի մեջ հովի, ոսկու ու ծիծաղի երկու խենթ ծառ, որ կորցրել էին իրենց: Եվ չուզեցի, քեզ չուզեցի ասել ոչինչ: Ֆ.Գ. Լորկա
ՎԻԼՅԱՄ ՍԱՐՈՅԱՆ. «ՀԱՅ ՄՈՒԿԸ » (կրճատումներով) Մի ժամանակ,ասենք թե` երեկ չէ առաջին օրը, կար-չկար մի մուկ կար:Դե, իրականում մկները շատ էին:Մկները միշտ էլ շատ են լինում.Եթե ուզես` կարող ես հաշվել: Միայն Նյու Յորք քաղաքում ավելի շատ մուկ կա,քան մարդ, իսկ Նյու Յորքում, երևի լսած կլինես, ինը միլիոն մարդ է ապրում: Թե՞ Նյու Յորքում յոթ միլիոն [...]
Նոր-նոր սկսեցի զգալ աշնան շունչը: Մի քիչ սառը քամի, մի քիչ տրամադրության ոչնչով չպայմանավորված անկում ու մի լավ, «լացացնող» գիրք կարդալու անհագ ցանկություն Աշուննն ինձ համար «գիրք կարդալու» սեզոն ա, ու որպես սեզոնի բացման սկիզբ որոշեցի գրել իմ ոչ այնքան երկարատև կյանքի ընթացքում իմ ընթերցած ոչ այնքան շատ գրքերի անվանումները, որոնք շատ բան փոխեցին իմ [...]
Կարծիքներ