Շուտով՝ մի քանի ժամից, ողջ ազգն ընկնելու ա խոզաբդային աժիոտաժի մեջ (բացի ինձանից. մենք խոզի բուդ չենք դնում, ազնիվ բլոգերի խոսք 
) ու էդ ժամանակ՝ էլ ի՜նչ շնորհավոր Ամանոր, ի՜նչ բարեմաղթանքներ… Դրա համար ավել-պակաս չեմ շատախոսում, սուսուփուս շնորհավորում եմ ձեզ, աշխարհի ամենալավ ընթերցողներ ջան: Թող գալիք Վիշապի տարին կրակոտ, կրքոտ ու սիրառատ լինի (ես էլի նույն համոզմանն եմ, որ ամեն ինչի հիմքում սերն ա ընկած) 
Դե, երջանկության, բարեկեցության ու փոխադարձ ջերմության մասին լռում եմ. էդ само собой ու պարտադիր default ռեժիմում պիտի դրված լինի
Դե, խմեցինք!
Հ.Գ. Իմ նկարն եմ դնում, որովհետև համացանցը ողողած էս christmas- ա -newyear-ային ֆոտոների մեջ ”տնավարի” ոչ մի նկար չգտա, որ հարմարեցնեմ իմ տնավարի շնորհավորանքին
Զրույց Երևանի խանութներից մեկի վաճառողուհիների միջև.
-Աղջի, իմացա՞ր, Ա*****-ը հեսա ամուսնանում ա:
-Բա գործի գալու՞ ա:
-Ասել ա՝ հա:
-Ո՞նց, մարդ էլ ամուսնանա ու գործի գա: Ես ասում եմ՝ մեկի հետ շուտ ամուսնանամ, որ էլ չաշխատեմ, իսկ Ա*****-ը ամուսնանալուց հետո աշխատելու ա հա՞ նորից…
Զարմացած Հ.Գ. Փաստորեն քաղաքի աղջիկների մեջ դեռ կան այնպիսինները, որոնց մոտ էն կարծրատիպն ա իշխում, թե ամուսնանալուց հետո ”ոտքը տնից դուրս չպիտի հանեն ”, որը նույնն ա, թե՝ ”ամուսնանամ, որ մարդս ինձ պահի ”…
Քանի որ էս ժամանակահատվածում առավել ակտուալ են Նոր տարվա բանծիկ-մանծիկների մասին պատմող, ”պատրաստիր ինքդ ”-ի ”ղայդա” գրառումները, ես էլ որոշեցի ”չառանձնանանալ ” ամբոխից ու մի գրառում անել հենց էդ մասին: Ու քանի որ ես Նոր տարվա ”զրթուզիբիլների” մոլի սիրահար եմ, ձեզ եմ ներկայացնում իմ կողմից պատրաստված Ամանորի այս տոնածառն ու մոմը:
Ի՞նչ է ձեզ հարկավոր՝ պատրաստելու համար նմանատիպ տոնածառ՝ Read more of this post
Ողջույն բոլորին :Ճ
Այսքան երկար ընդմիջումից հետո Շուշը դարձյալ ” եթերում ա ” :Ճ Որ համ բարևի բլոգի այցելուներին, այսինքն՝ հենց քեզ, որ հիմա հավանաբար դեմքի խորիմաստ արտահայտությամբ մի քանի վայրկյան ա՝ կարդում ես, որ տեսնես էլ ի՞նչ տազա բան ա ” բստրել” Շուշոն, իսկ վերջինս անընդհատ ձգձգում ա կուլմինացիոն պահը , համ էլ, որ գրի մի բանի մասին, ինչն իրեն արդեն բավական երկար ժամանակ ա՝ հունից հանում ա….(և, սակայն, այս ի՞նչ երկար նախաբան էր, գրողը տանի :Ճ)
Երևի դու էլ ինձ պես ընթերցասեր լինելով (էս քննարկման ենթակա չի-իմ բլոգի այցելուներն ահավոր խելացի են, գրքասեր ու տենց :Ճ), նկատած կլինես 
ինտերնետում լայն տարածում ստացած ”Մարկեսի հրաժեշտի նամակը” անունով թյուրիմացությունը…. Իսկ ինչու՞ թյուրիմացություն: Դե, որովհետև իրականում Մարկեսը նման բան չի գրել:
Բոլոր նրանք, ովքեր անգլերեն գիտեն, շուտ անցնեն այս հղումով՝
http://www.museumofhoaxes.com/marquez.html
ու ծանոթանան այս պատմության իրական փաստերին, իսկ նրանց, ովքեր չեն կարող կարդալ ու հասկանալ անգլերեն տեքստը, ասեմ, որ ”հրաժեշտի նամակը ” կամ ” Խամաճիկը (մարիոնետկա) ” գրել է ոմն Ջոնի Վելչը:
Ես միանգամից հասկացա, որ Read more of this post
Ողջույն բլոգասեր հասարակությանը :Ճ Մի քանի օր առաջ “Մաքսլիբերթիի” լրագրողներից մեկն ինձ կանչեց հարցազրույցի…դե որպես հայտնի բլոգերի Ու ես հիշեցի ոչ հեռավոր անցյալում տարբեր լրատվամիջոցներին տված իմ հարցազրույցները, որոնք այսքան ժամանակ միանգամայն անիրավացիորեն ”թաքցրել եմ ” ձեզանից : Շնորհակալ լինելու ցանկությունն ինձ դրդեցին առանձին գրառում անել ու հերթով նշել բոլոր այն կայքերի, հաղորդումների անունները, որոնք անդրադարձել են ինձ ու իմ բլոգին: Դե, գնացինք:
Սկսեմ երևի ամենաթարմից՝ “Առավոտ ” երիտասարդկանին տված իմ հարցազրույցին, որը կարող եք կարդալ սեղմելով ահա ԱՅՍ ՀՂՄԱՆ վրա: Լիքը-լիքը շնորհակալություններ Հռիփսիմե Հովհաննիսյանին :*
Անցնեմ առաջ : Հաջորդը ”Ազատություն” ռադիոկայանի “Մաքսլիբերթի ” հաղորդմանը տված իմ հարցազրույցն է , որը կարող եք կարդալ կամ լսել
անցնելով ԱՅՍ ՀՂՈՒՄՈՎ : Հատուկ շնորհակալություն Հասմիկ Գրիգորյանին:
Անցնեմ հաջորդին: PCnews.am կայքի “Բլոգի հաջողության գաղտնիքները ” հոդվածն առաջիններից մեկն էր, որ անդրադարձ կատարեց ինձ: Հարցազրույցը կարող եք կարդալ ԱՅՍ ՀՂՈՒՄՈՎ: Special thanks to Նարեկ Մամիկոնյան
Այս կոնտեքստում կարդացեք նաև Դօրիանի ամենամյա մրցանակաբաշխության մասին ԳՐԱՌՈՒՄԸ, որտեղ ինձ շնորհվեց ”տարվա բլոգեր ” տիտղոսը: Հա, ի դեպ, մրցանակը, որն ընդունված ա նման դեպքերում ստանալ, տենց էլ չստացա Բայց մեկ ա՝ էդ նույն շնորհակալություններից նաև Դօրիանին:
Քանի որ խոսք գնաց տիտղոսներից ու նման բաներից, չեմ կարող չնշել Վարդան Պապիկյանի բլոգի օրվան նվիրված գրառումը, որում տեղ հատկացվեց նաև իմ բլոգին: Գրառումը կարդացեք ԱՀԱ ԱՅՍՏԵՂ :
Էլի շատ հարցազրույցներ կան, որոնք Read more of this post
Ողջույն ամեն օր կամ օրը մեջ Շուշի բլոգ մտնող այցելուներ ջան :Ճ Շուշը նոր գրառում ունի վերջապե~ս … Բայց ոչ մի նոր բան….կամ գրեթե ոչ մի: Եսիմ, էլի նույն ”սպասողական” վիճակը, էլի նույն անհանգիստ հանգստությունն ու էլի ”ամեն ինչ լավ
ա լինելու”-ի միտումներով բացվող առավոտները…Դոփում ենք, մարդիկ, դոփում…. Չնայած, ամեն ինչ էդքան էլ վատ չի, եթե չհաշվենք, որ ինչքան մեծանում, էնքան քմահաճ ենք դառնում ու ստացվում ա, որ ամեն ինչ էնքա~ն վատ ա…Բայց, եկեք իրոք չհաշվենք էս հանգամանք ու հավատանք, որ էս կյանքում լավ բաներ էլ կան… Սրանց մեջից հանում ենք երթուղայինների խայտառակ հակահիգիենիկ պայմանները, տաքսու վարորդների երգելն ու ”գլուխ արդուկելը”, խանութում աշխատող միջին տարիքի կանանց մուննաթ հայացքներն ու ոչ պակաս մուննաթ սպասարկումը, անտանելի շոգը վերջապես…: ) Իսկ էն ”լավ բաներին” գումարում ենք երեկվա խշխշան անձրևը, որից մի կերպ փրկվեցի ինձ ”գցելով” մոտակա սրճարանը, + վերջապես փողոցն անցումով անցնող մարդկանց, + վերջապես կանգառասրահներում երթուղայինի սպասող մարդկանց, + նույն էդ կանգառասրահներում ”գործող” անվճար WiFi -ը, որից ես բնավ չեմ օգտվում, բայց մեկ ա՝ հաճելի ա ու ենթադրում եմ, որ նաև օգտակար ա, վերջում էս ամենին գումարում ենք ”ամեն ինչ էդքան էլ վատ չի” միտումն ու ժպտում ենք, մարդի~կ, ժպտում…Ու գրողին, թե ինչքան մեծանում, էնքան փնթփնթան ենք դառնում, մեկ ա՝ կյանքը լավ բան ա…
Հա, քիչ էր մնում մոռանայի. ՀՀ Մշակույթի նախարարության պաշտոնական հրավերն արդեն հասել ա Մարկեսին, հիմա հետադարձ նամակին ենք սպասում ու անպայման հավատում ենք, որ պատասխանը դրական ա լինելու… Որ ասում էի՝ ամեն ինչ էդքան էլ վատ չի՞ … : )
Էս գրառումը ”Մտորումներ” գրառման տրամաբանական շարունակությունը պիտի լինի…Էլի քայլում էի Երևանի փողոցներով ու էլի լիքը բաներ մտածում…Էս անգամ կարճ կկապեմ, ինչպես ասում են ;)
Ժողովուրդ, ասեք ինձ խնդրում եմ, էդքան անլվա, լպստած մազերով, փնթի հագնված (իրանց կարծիքով՝ ահավոր ”սծիլնի”) պիժոններ որտեղի՞ց մեր քաղաքում…. Դրանց որ տեսնում եմ, սկսում եմ մտածել՝ տեսնես սրանց ո՞վ կառնի, հետո անմիջապես ուղղում եմ ինքս ինձ՝ հավատացնելով, որ իրենցից բեթար աղջիկներ էլ կան… Կարող ա ես շատ ”ստառամոդնի”
եմ, բայց էդ լպստած մազերով շոռտիկ-տռուսիկով քաղաքում ”ճեմող” ջահելներին տենց էլ չհասկացա: Նայում ես, էնքան վտիտ, հիվանդոտ տեսք ունեն, քեզ թվում ա՝ մի հատ ուժեղ քամի փչի, կքշի-կտանի… Մի տեսակ անառողջ-սծիլնի են, եթե ”սծիլնին” էդ ա մեր օրերում…
Մի քանի օր առաջ Կասկադում նստած եմ, մարդ եմ սպասում եմ, ձեռքի հետ էլ անցնող-դառնողներին եմ նայում: Վերը նկարագրածի պես մի երիտասարդ անցավ՝ դանդաղ ճեմելով, անջատված, կիսագլորվելով: Կամ խմած էր, կամ էլ չգիտեմ…Մայկի վրա էլ ռուսերենով գրած էր ”խուժան”, տակն էլ մի հատ ռաբիզ կարմիր պաչիկ էր նկարած Մայկեն՝ ջանդամը, բա ի՞նքը…Ինքը շատ լավ օրինակ էր, թե ինչպիսին Չպիտի լինի տղամարդը…դե, գոնե իմ պատկերացմամբ:
Բան չունեմ ասելու, հասկանում եմ ինչ-որ տեղ. նոր ժամանակներ, նոր ջահելություն: Մտանք Եվրոպա, աչքերներս բացվեց, չտեսի պես ինչ կարեցանք՝ մեզանով արեցինք: Բայց ինչի՞ էսքան ծայրահեղ կերպով…Ինչի՞ էսքան անճաշակ, հակահիգիենիկ ձևով…դե, գոնե իմ պատկերացմամբ:
Էհ, աչքիս ես էլ դուրս չգամ զբոսնելու քաղաքով
Ողջույն բլոգասեր ու անգամ բլոգաՉսեր հասարակություն Էսօր որոշել եմ մի շաբլոն բան ներկայացնել. կիսվել ձեզ հետ որոնման արդյունքում բլոգումս հայտնված արտահայտություններով ու բառերով: Ընտրել եմ ամենաանտաղանդ որոնումների, ամենահիմար արտահայտությունների ու ամենաաբսուրդ բառակապակցությունների չարյաց փոքրագույնը: Դե, սկսեցի
ինչպես դիմանա երիտասարդը? – Ինչի՞ն, այ բալամ 
քանի տարի է թագավորել Տիգրան մեծը – Էդ պետք ա դպրոցում անցած լինեիր :Ճ
orovhetev es em senc uzum -դե, որ դու տենց ես ուզում, ես ի՞նչ կարող եմ անել
սեպտեմբեր 8- Ով բարի մարդիկ, ասեք ինձ, խնդրում եմ, թե սեպտեմբերի 8-ը պատմության մեջ ինչո՞վ ա նշանավորվել, բացառությամբ մեր կուրսի Աննայի ծնունդի
gagik shamshyan 2011 – նո քոմենթ :Ճ
բաղնիքդ անուշ- հուսով եմ՝ ֆիլմը նկատի ունեին
tonakan zgestner- համաձայն եմ. կարա տենց լինի, որ համացանցում տոնական զգեստներ փնտրեն, բայց ինչի՞ հատկապես իմ բլոգում… Read more of this post
Ասում են՝ էսօր շոկոլադի համաշխարհային օրն ա, հա՞ (մեկ այլ վարկածով՝ նաև հուլիսի 7-ին) : Ու քանի որ ես, մեղմ ասած, շոկոլադի իսկական գիժ եմ, չէի կարող անտարբեր անցնել այս տոնի հանդեպ Չնայած, շոկոլադ ուտելու համար ինձ հեչ էլ պետք չեն սենց տոն-մոն օրեր, բայց, ամեն դեպքում, շնորհավորում եմ բոլոր շոկոլադամոլներին
Ու գրողին, թե աշխարհում չաղանալ կա :) Ես արդեն հասցրել եմ օրը ”նշել” մի բաժակ սև դառը սուրճով ու քաղցր կաթնային շոկոլադով.. Ու էդ ամեն ինչը ”վ պասծել” ռեժիմում : )
Հաճելի, քաղցր շոկոլադային օր եմ մաղթում բոլորիդ ; )
Երբ քայլում եմ Երևանի փողոցներով, գլխումս միշտ լիքը հարցեր են սկսում պտտվել…Մտորումներ են, որ ամեն փողոցի, ամեն շենքի, ամեն մուտքի կողքով անցնելիս միշտ առաջանում են ու հետո անհետանում ու հետո դարձյալ հայտնվում՝ ամեն նոր փողոցի, նոր շենքի ու մուտքի կողքով անցնելիս…
Մտորում 1-Երբ քայլում եմ Երևանի փողոցներով, հատկապես՝ առավոտյան ու ցերեկային ժամերին, ինձ մոտ այնպիսի
Լուսանկարը՝ Վարդան Պապիկյանի
տպավորություն է առաջանում, ասես Երևանն անմարդաբնակ կղզի է. Սկսում եմ մտածել՝ կամ մեր ազգը չափազանց աշխատասեր է կամ մենք իրոք շատ փոքր ազգ ենք ու մարդաքանակի լուրջ խնդիր ունենք…
Մտորում 2- Երբ քայլում եմ Երևանի փողոցներով, հատկապես՝ ոչ կենտրոնական, այնպիսի տպավորություն եմ ստանում, ասես ցայտաղբյուրները (մեր մեջ ասած՝ պուլպուլակ), դիտմամբ չեն միացնում, որ շշով ջուր արտադրող ընկերությունների գործերն ավելի լավ ընթանան…
Մտորում 3- Երբ քայլում եմ մեր քաղաքի բնակելի շենքերի կողքով, անմիջապես սկսում եմ մտածել, որ աշխարհի ամեակեղտոտ ազգը մենք ենք…Կամ մենք աղբահավաքման համակարգի լուրջ խնդիր ունենք կամ էլ՝ դաստիարակության…
Մտորում 4- Երբ քայլում եմ երեկոյան Երևանով, սկսում եմ մտածել, որ աշխարհի ամենապարապ ազգը մենք ենք..Կներեք, իհարկե, եթե փոքր-ինչ զբաղված եմ ու այնքան թանկ եմ գնահատում Read more of this post
Կարծիքներ