Եկել էի, որ…
Posted by on January 11, 2011
Եկել էի, որ մնայի, որ դառնայի քո ստվերը… Եկել էի, որ քեզ սիրեի, որ հետդ երազանքներ պահեի ու չվախենայի դրանց չիրականանալուց…
Եկել էի, որ երկուսով բարձրանայինք ձեր շենքի տանիքներն ու երգեինք «Մեր սիրո աշունը», որովհետև աշուն էր ու որովհետև ուրիշ երգ չգիտեինք…
Եկել էի, որ դառնայիր ավելի լավը, որ ժպտայիր մի քիչ… Եկել էի, որ քեզ սիրել սովորեցնեի.. Եկել էի ու ուզում էի հավիտյան կողքդ մնալ: Բայց հիմա գնում եմ… Գնում եմ, որ կարոտել սովորես, որ կարողանաս ինքնուրույն բարձրանալ տանիքներն ու երազանքներ պահել առանց վախենալու… Գնում եմ, որ ուրիշ երգ սովորես ու երբ հաջորդ անգամ գամ, գարուն լինի կամ ամառ…
Like this:
29 Responses to Եկել էի, որ…
Leave a Reply
Shushan Shatikyan’s blog at http://shatikyan.wordpress.com/ and all of its textual contents by Shushan Shatikyan is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License
Shush facebookum el greci, stex el em grum pshaqaxveci kardaluc: Apres.
Դու ապրես, որ կարդում ես
, – շնորհակալ եմ քեզ էս տողերի համար Շուշան Շատիկյան ջաաաան…..
Վայ, Լուս ջան, ինչի՞ համար… Էդ ես եմ ձեզ շնորհակալ, որ կարդում ու գնահատում եք գրածներս…
Չէ,,քեզ մեեեեեեեեեեեեեեեեեեեեեծ շնորհակալություն ու մեեեեեեեեեեեեեեեծ պաչիկներ
Շուշ ջան հրաշալի էր…. էլ ասելու բան չունեմ
Ապրես դու, լավն էր…
Շնորհակալ եմ բոլորիցդ, շա~տ-շա~տ…
Hrashq
Բարեւ Շուշան: Անկեղծ ասած` առաջին անգամ ընթերցեցի ձեր գործերը, բայց………….ոչ վերջին: Լավ ես գրում, կարեւորը զգացմունք կա ու չես խաբում, կարդում ու հավատում եմ գրածիդ, կհանդիպենք
Ողջույն և բարի գալուստ իմ բլոգ
Շնորհակալ եմ, որ կարդացիք, մեկնաբանեցիք ու հավատացիք…Վերջինը ինձ համար թերևս ամենակարևորն է: Ուրախ կլինեմ Ձեզ միշտ տեսնել իմ բլոգում 
Much good was, shat lavner
shat lavner
Շնորհակալություն կամ thanks much
Հաջողված է! Եվ, ինչպես տեսնում եմ, մենակ չեմ իմ կարծիքի մեջ: Քեզ մոտ մտքերն ավելի հարթ, իսկ խոսքերն ավելի պատկերավոր են դառնում: Գնահատելով քո փոքրիկ այս գրառումները, որոնք շատ գեղեցիկ են և դիպուկ, կարծում եմ նաև, որ ժամանակն է անցնելու նաև ավելի ծավալուն ստեղծագործությունների: Հաջողություն!
Շնորհակալ եմ շատ` ոչ պակաս գեղեցիկ մեկնաբանության համար:
Հ.Գ. Սկզբում ժամանակի սղության պատճառով էր, որ միշտ կարճ էին ստացվում ստեղծագործություններս, բայց հիմա մտքերս են էդպես, հատուկ չեմ անում
Արդեն հասունանում էր էս կարգի տողեր գրելու ժամանակը…
Եկել էի, որ մնայի, որ դառնայի քո ստվերը… Եկել էի, որ քեզ սիրեի, որ հետդ երազանքներ պահեի ու չվախենայի դրանց չիրականանալուց…
Եկել էի, որ երկուսով բարձրանայինք ձեր շենքի տանիքներն ու երգեինք «Մեր սիրո աշունը», որովհետև աշուն էր ու որովհետև ուրիշ երգ չգիտեինք…
Եկել էի, որ դառնայիր ավելի լավը, որ ժպտայիր մի քիչ… Եկել էի, որ ԻՆՁ սիրել սովորեցնեիր… Եկել էի ու ուզում էի հավիտյան կողքդ մնալ: Բայց հիմա գնում եմ… Գնում եմ, որ կարոտել սովորես, որ կարողանաս ինքնուրույն բարձրանալ տանիքներն ու երազանքներ պահել առանց վախենալու… Գնում եմ, որ ուրիշ երգ սովորես ու երբ հաջորդ անգամ գամ, գարուն լինի կամ ամառ…
Բայց գուցեև էլ չգամ
գուցե
))))))))
հաստատ
ավելի լավա – չգնաս․․․ ։Ճ համ կարոտելու կարիք չի լինի, համ էլ շատ երգեր կսովորեք, … միասին
կասկածում եմ
դե տենց առավել օպտիմալա, հաստատ:)
mer siro ashun@ el erbeq chi krknvi……….Shush jan shat huzich er,bayc mievnuyn jamanak texin,shat aveli lav khaskanan u kgnahaten ays toxer@ ayn mardiq, ovqer irenc sern en korcrel henc tarva amena taxcot exanakin,chnayac anveradarc,bayc meeec huysov,vor guce garnan@ kam amran@ noric kgtnen.Cankanum em bolorin gtnen u erbeq chkorcnen irenc sirelinerin.
Շնորհակալ եմ, Քնարիկ ջան.. Շատ լավ մաղթանք էր սիրահարներին
siruna grvac……)))))))))))
ankexc pshakaxveci mersi shat